Brammert in Wenen

Maar weer eens een post

2007-04-09T22:57:00.000+02:00

Dag mensen,

ik ben heel benieuwd of iemand dit nog gaat lezen, het is hat afgelopen jaar schandalig stil geweest ... ik weet het. Er is ook veel gebeurt. Ik ben weer terug in amsterdam, ben een maand naar India geweest, ben afgestudeert, ben niet aangenomen en ik heb zelfs een promotie plek afgewezen!

Ik begin maar weer eens met schrijven in dit blog omdat ik toch vind dat ik wat meer van me wil laten horen. Bovendien lijkt het me wel leuk om eens te kijken of ik dit nu wel eens een keer vol kan houden. Wat ik dan precies ga schrijven, en hoe dat weet ik nog niet, maar ik moet toch ergens een keer beginnen.

Nu, misschien was dit de eerste van velen, misschien was dit de laatste van iets minder veel, maar het is er in ieder geval een.

foto's

2006-02-08T23:19:00.000+01:00

Voor de geintereseerde, er staan weer wat foto's op http://www.flickr.com/photos/brammert

Ierse muziek

2006-02-08T23:00:00.000+01:00

Afgelopen weekend had ik een redelijk rare gewaarwording. Ik had met wat mensen afgesproken in een cafe genaamd pickwick, ergens in wenen. Er zou een of andere jam-sessie komen en michael (een kamergenoot van de Universiteit) wou binnenkort een keer gaan spelen en dacht dat het wel leuk was om eerst een keer te kijken.

Toen we daar eenmaal zaten bleek dat het geen jam-sessie zou zijn. Muziek was er echter wel, en wel echte Ierse folk. Maar nu komt het ... ik zat daar in een cafe/boekwinkel/bieb/videotheek samen met een fransman, een duitse en een oostenrijkse. We werden bediend door een jongen die vloeiend engels en duits sprak (en bij het afrekenen bleek ook het frans foutloos te spreken). Terwijl we luisterden naar Ierse volksmuziek, gespeelt door 2 oostenrijkers en een engelsman (zo ver ik dat dan aan zijn accent dacht op te maken). En om de avond helemaal af te maken, merkte ik op dat bij de uitgang van de deur van die detectie poortjes stonden tegen winkeldiefstal.

Nog een klein detail. De muzikanten binnen waren gekomen en wat gedronken hadden, pakten ze hun instrumenten en begonnen te spelen ... nog steeds zitten aan de tafel. Tussen de liedjes door werd er nog wat gesproken over de muziek, en werd een kist even opzijgeschoven omdat het kon gebeuren dat de ober even in de boekenkast moest zijn. Wat bleek, ze hadden daar een soort deur ingemaakt die naar de drankvoorraad liep.

Al met al was dit dus een redelijk rare, maar wel vermakelijke avond :)

kou (vervolg)

2006-01-23T10:24:00.000+01:00

Ok, het is nu de bewuste maandag en inderdaad ... het is koud!!! ik ben net even naar buiten geweest, en het is een hele vreemde kou. Als je net buiten bent merk je er eigenlijk niet zo heel veel van, maar langzaam kruipt de kou onder je kleren en in je handschoenen. Dit word dus een fijne metrodag voor mij.

De foto's hieronder zijn genomen in mijn trappenhuis

kou uit rusland

2006-01-21T21:38:00.000+01:00

In rusland is het op sommige plaatsen gemiddeld wel zon 30 graden onder nul. Ik denk niet dat het hier net zo koud gaat worden ... maar als de voorspellingen kloppen dan zal het kwik hier tussen zondagavond en woensdag ochtend niet boven de -10 uitkomen!!!

Misschien moet ik toch maar wat schaatsen kopen en eindelijk weer eens op natuurijs gaan schaatsen :)

klappen of kloppen

2006-01-20T18:00:00.000+01:00

Ik ben nu naar een paar praatjes geweest hier in Wenen, en er is een ding dat me is opgevallen. Na iedereen klopt hier. Als iemand bijvoorbeeld een vraag wil stellen, dan steekt deze persoon niet zijn hand op ... maar klopt op de tafel. En dit gebeurt zowel in colleges als bij normale praatjes.

Maar daar blijft het niet bij. Tot nu toe dacht ik altijd, als een presentatie of iets dergelijks is afgelopen dan klap je om de spreker te bedanken. Hier in wenen doen ze echter niet aan klappen. Hier kloppen ze! Ik ben niet de enige die zich hierover verbaast (ik heb zelfs een nederlandse ontmoet die gewoon stug door blijft klappen ... ook al is ze hier al 3 jaar). En ik ben er dus ook nog niet achter gekomen waar deze gedachte vandaan komt. Dus als iemand een goed idee heeft ... verlicht mij!

Ik kan het natuurlijk ook gewoon aan de mensen hier vragen, maar ik ben wel benieuwd of jullie er ooit van gehoord hebben

weer terug in wenen

2006-01-09T22:00:00.000+01:00

Daar ben ik weer. Ik ben nu al weer een paar dagen terug in wenen, en het voelt toch al wel een beetje als thuis. "Waar ben ik dan geweest?" vraag je je zeker af ... in amsterdam natuurlijk. Nu ja, eigenlijk ben ik maar een paar dagen in amsterdam geweest. De rest van de tijd was ik ofwel in belgie, of driebergen of bunnink.

Voor de mensen die nog nooit van bunnink gehoord hebben, dat is een dorpje in het midden van nederland, ergens in de buurt van driebergen. Dit was de plaats waar ik dit keer het nieuwe jaar in heb geluid, en ik moet zeggen dat het best cool was. Waar je in amsterdam op sommige plekken af en toe nog wel wat mooi vuurwerk kan zien, hoefde ik hier maar een willekeurige kant op te kijken om iets te zien. En dat was best een ervaring. Om, overal waar je kijkt, vuurwerk te zien. En dan de kruitdampen die langzaam de velden over trekken (ik was op een boerderij, vandaar), geeft het nog wel een beetje mysterieus tintje.

Maar genoeg over nederland, dit blog heet niet voor niets "Brammert in Wenen". Ik ben dus nu al een paar dagen in Wenen, en vandaag (of eigenlijk vanavond) had ik een vreemde ervaring. Ik fietste een beetje door de stad, op weg naar mijn kamer, en voor het eerst voelde het echt vertrouwd. Dat is toch best vreemd, ik, geboren amsterdammer(en ja julian, dat ben ik wel ;)), die zich thuis voelt in Wenen.

de boerenbruiloft

2005-12-11T21:18:00.000+01:00

Vandaag ben ik voor de 2de keer in mijn hele leven naar het kunsthistorisch museum in Wenen geweest. Nu moet ik zeggen dat ik me niet heel veel herinner van de eerste keer behalve dan de imposante hal waar je binnenkomt, maar daar gaat het nu even niet over.

Zoals in ieder groot kunst museum heeft ook het kunsthistorisch museum een aantal Nederlandsche/Vlaamse werken hangen, waaronder hetvolgende schilderij

voor de mensen die dit schilderij niet kennen, het is "boerenbruiloft" van pieter bruegel. Nu ken ik dit schilderij eigenlijk maar vanwege een klein detail, en dat is namelijk het 'derde' been. Als je goed kijkt naar de twee mannen op de voorgrond die het grote blad dragen, en dan vooral naar de benen van de man in het rood, dan valt je misschien dat er 3 benen zijn. Tot voorkort dacht ik altijd dat het middelste been het onverklaarbare been is. Toen ik dit schilderij dus eindelijk een keertje op ware grote kon aanschouwen, kon ik me er niet van weerhouden om weer naar het mysterieuse been te kijken. Maar toen viel me op dat de schoen van het rechter been niet past bij de schoen van het linkerbeen, maar de middelste schoen dus wel. Waar het linkerbeen nu wel bij hoort heb ik helaas niet kunnen ontdeken, maar toch.

Waarom vertel ik jullie dit? Dit was het enige opzienbarende dat ik in dit museum heb gezien. Ze hadden een tentoonstelling over Goya, maar daar was het zo druk dat ik daar maar heel snel doorheen gelopen ben, en de afdeling met griekse en egyptische kunst was ook de moeite waard, ware het niet dat ze het hier niet nodig vinden om engelse bordjes te maken en mijn duits nog niet zo goed is om alles te kunnen lezen.

Kortom, als je een keer in wenen bent, ga naar het kunsthistorisch museum, maar verwacht er niet te veel van.

sinterklaas in wenen!!

2005-12-04T10:58:00.000+01:00

Waarschijnlijk is iedereen in Nederland nu druk bezig met de laatste hand leggen aan hun surprises. Hier in wenen doet niemand dat ... tenminste, dat dacht ik. Nu weet ik niet of ze hier ook aan surprises doen, maar toen ik vanochtend een stukje aan het rennen was zag ik een paar honderd meter voor mij een toch wel heel bekend gezicht.

Er stond een busje, met daarnaast een persoon in een rood gewaat met een soort van muts op, en daarnaast stond een andere persoon met een hele grote bos met zwart haar. De persoon met het rode gewaad bleek niemand anders te zijn dan de goede sint!!! Hier, in wenen! Ik weet wel dat de persoon waarop sinterklaas gebaseert is niet alleen in nederland en vlaanderen bestaat, maar dat hier rond 5 december ook een sinterklaas, compleet met mijter en staf, rond loopt en, ja, een politiebureau inging. Daar schrok ik wel een beetje van!

Ik moet zeggen dat dit ook de chocolade poppetjes verklaart die ik in verschillende etalages al heb zien liggen. Pepernoten en chocolade letters ben ik niet tegen gekomen, maar toch.

Iedereen in Nederland wens ik veel plezier met de goede sint, en tot de volgend keer.

Kerst, winkels, fietsen en Duits

2005-12-02T20:41:00.000+01:00

Ik heb een tijdje niks van me laten horen, maar hier dus even een update. Ten eerste maar eens mijn eerste indruk van Wenen.

Een van de eerste dingen die je ziet als je door wenen loopt zijn alle kerstmarkten. In Nederland bestaat dit fenomeen niet (tenminste, ik ben er in Amsterdam nog nooit een tegengekomen). Terwijl iedereen in Nederland nog druk bezig is met Sinterklaas, is Kerstmis hier helemaal je van het. Op practisch iedere hoek van de straat kan je dus een kerstmark vinden. Eigenlijk is het gewoon een excuus om 's middags al aan de alcohol te beginnen. Maar ik zal een iets genuanceerdere beschrijving geven.

Zo'n kerstmarkt bestaat uit een paar houten huisje, meestal in een kring opgesteld, waarin je allerlei snuisterijen kan kopen. Kaarsen, kerstmannetjes, sieraden ... en nog heel veel andere "zooi". Bovendien ... en dit is belangrijk, zijn er een paar standjes waar je punch kan kopen. Waar het precies uit bestaat weet ik niet, en zal ik ook wel nooit weten aangezien ik toch geen alcohol drink, maar het is iets zoets waar alcohol in zit. Menig Wenenaar gaat na het werk/school nog even langs de lokale kerstmarkt om in de kou een warme beker met punch te drinken.

Een ander ding dat me opgevallen is, zijn de supermarkten hier. Waar je in nederland in iedere zichzelf gerespecteerde supermarkt allerlei soorten vlees kan kopen, en allerlei soorten verse groenten is dat in Wenen helaas niet zo. Het vleesarsortiment bestaat uit kip en worst. Bij de slager kan je dan weliswaar wel wat andere dingen kopen ... maar een lekker sappig biefstukje ofzo zit er helaas niet in. Dan de groenten. De enige verse groenten die ik tot nu toe ontdekt heb zij brocolie en wortels. Dingen als boontjes en doperwten zijn alleen te verkrijgen in het vriesvak. Pas vandaag heb ik een overdekte markt gevonden waarop ik gelukkig wel wat verse groenten kan kopen.

Het brood hier in Wenen is niet slecht, maar gewoon anders dan in Nederland. Ze hebben hier eigenlijk alleen maar stokbrood in alle soorten en maten. Nu is dat natuurlijk een beetje gegeneraliseert, maar met stokbrood bedoel ik brood met een harde korst. En lekkere grof volkoren zal je hier niet vinden. Maar genoeg over eten en mijn frustraties daarover.

Vandaag heb ik eindelijk een fiets gekocht. De afgelopen weken verplaatste ik mij door middel van het openbaar vervoer (wat hier trouwens echt heel goed is!!) Ik heb denk ik nooit langer dan 5 minuten moeten wacht. Zowel de bus als de tram als de metro rijden hier zeer regelmatig, en eigenlijk kan je overal komen zonder langer dan 5 minuten te moeten lopen. Maar ik zou geen amsterdammer zijn als ik toch een fiets wil hebben. Ik word hier dan wel voor gek uitgemaakt ... "het is toch veel te koud!!" roepen ze hier. Maar dat valt dus best mee. Mijn eerste fietstocht door wenen is mij zeer bevallen. Ze hebben hier nog redelijk wat fietspaden, alleen is het soms een beetje onduidelijk hoe ze lopen. De fietspaden zijn namelijk over het algemeen op de stoep! Waar ik in amsterdam zeer geërgerd ben als iemand op het fietspad loopt terwijl ik erlangs wil, is het hier redelijk normaal. Dat is dus iets waar ik redelijk aan zal moeten wennen.

Verder ben ik tegenwoordig weer aan het basketballen. Voor de mensen die het niet weten, voordat ik naar de Universiteit ging heb ik een aantal jaren gebasketbalt, en dat heb ik nu dus weer opgepakt. Voor maar 22 euro per semster kan je hier basketballen ... niet duur dus, en ondanks dat het semester alweer bijna is afgelopen heb ik het dus toch gedaan. Ik moet er alleen wel bijzeggen ... ik moet op zaterdag ochtend om 8 uur al beginnen :(. Maar ja, het was de enige die nog vrij was en ik wou toch wel een beetje sporten, dus heb ik het maar gedaan. Vorige week was de eerste les, en dat is zeer bevallen. Buiten mijn begeleider (die zich ook heeft ingeschreven) ben ik de enige buitenlander, en aangezien mijn duits nog niet je van het is wil ik nooit als eerste een oefening doen ;).

Over duits gesproken. Sinds deze week heb ik ook Duitse les. In tegenstelling tot de meeste vrienden die ik heb die ook in het buitenland zitten, spreken ze in wenen over het algemeen geen engels, en al helemaal geen nederlands. Ik zal de taal dus wel moeten leren (en zou me ook schamen als ik hier een half jaar zou wonen zonder duits te leren). Het niveau is natuurlijk niet heel hoog, maar ik spreek het tenminste. Op de universiteit spreek ik eigenlijk alleen maar engels, en met mijn huisgenootje ook, dus als ik het daarvan moet hebben dan komt er niet heel veel van het Duits. De cursus duurt maar 4 weken, maar ik hoop dat het genoeg is om mijn middelbare school duits weer een beetje op te halen. Daarna moet ik gewoon maar tegen iedereen zeggen dat ik geen engels spreek.

Ik denk dat ik op het ogenblik zo'n beetje aan het einde van mijn stof ben, dus dit was het dan weer even voor nu.

2005-11-18T18:40:00.000+01:00

Ik heb sinds net ook een plek aangemaakt waar ik wat meer foto's neer kan zetten. Dus check ook af en toe http://www.flickr.com/photos/brammert

2005-11-18T18:19:00.000+01:00

De volgende foto wou ik jullie niet onthouden :). Wat je ziet is precies wat ik zie als ik het gebouw uitstap waar mijn kantoortje zich bevindt ...

2005-11-17T15:42:00.000+01:00

Voor de mensen die google earth hebben:

hier woon ik

wenen tot nu toe

2005-11-17T11:53:00.000+01:00

Zo,

ik ben nu een dag of wat in wenen, en heb eindelijk de rust om dit soort dingen bij te houden. Je wilt niet weten hoe stresvoll het kan zijn om een kamer te zoeken.

De afgelopen dagen heb ik namelijk in een hostel geleeft. En dat is niet vervelend ... als je toerist bent. Maar als je, zoals ik echt wil wonen in een stad is het eigenlijk niets anders dan vervelend. Je hebt geen eigen plek om even te zitten. je staat 's ochtends op, je gaat ontbijten en je moet het hostel uit (tussen 10 en 2 mocht ik mijn kamer niet in).

De reis naar wenen toe was al een avontuur op zich. Zoals al eerder gezegt, had ik wat vertraging. Er was namelijk tussen de grens en oberhausen iemand voor de trein gesprongen (niet onze trein gelukkig), maar daardoor moesten wij bijna een uur lang stilstaan. En nu wou het net dat de overstap tijd in frankfurt ook een uur was. Die trein ging ik dus nooit meer halen. Gelukkig was ik niet de enige, en in dat geval is de DB aardig genoeg om wat anders te regelen. I.p.v uit te stappen bij het vliegveld, moest ik nu dus doorgaan naar frankfurt mainz om daar over te stappen op een andere trein, die ons naar neurenberg zou brengen. Daar zou ik mijn eigen trein weer kunnen halen, maar dat betekende dus dat ik tot een uur of half 4 wakker moest blijven! Om daarna om 9 uur doodleuk in wenen aan te komen.

In wenen aangekomen moest ik naar mijn begeleider toe om wat spullen bij hem af te geven ... gelukkig was een man aan wie ik de richting vroeg zo vriendelijk om me met zijn auto voor de deur van mijn begeleider af te zetten (ik verbaas me er nog steeds over wat een grote rugzak wel niet doet voor de behulpzaamheid van mensen).

Vanaf hier begon mijn verblijf in wenen redelijk eentonig te worden ... ik moest namelijk een kamer hebben. In eerste instantie dacht ik dat dat redelijk makkelijk zou gaan, maar nee. Ze waren of te duur, of ze vonden 6 maanden te vroeg, of ze wouden alleen een meisje, of ze waren erg blij dat ik een witte nederlander was en geen afrikaan ... en ga zo maar door.

Maar uiteindelijk heb ik dus een huisje gevonden :).

Zo, ik heb nog veel meer te vertellen ... maar nu ga ik lunchen en mensen leren kennen.

aangekomen

2005-11-12T11:48:00.000+01:00

Zo ... gisteren ben ik aangekomen in wenen. Ondanks alle vertraging is het me toch gelukt om op tijd in wenen aan te komen. Ik was namelijk zo slim geweest om metteen wat afspraken te maken in de ochtend.

Ik heb ook al mijn eerste huis bekeken, maar dat was niks. Ik ben dus helaas nog steeds huisloos en zal dat dit weekend ook nog wel blijven. Maar goed, ik blijf zoeken en jullie horen snel nog meer. Als ik eenmaal mijn eigen huisje heb, heb ik ook wat meer tijd om deze blog bij te houden. Maar nu eerst wenen verkennen.

test

2005-10-18T13:33:00.000+02:00

This will be my first post. In three weeks I'll be leaving for Vienna. Kind of exciting :)